Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

... Ένα παιδί μετράει δεκατρείς τους μήνες κι όταν ρωτάω πώς τον λένε τον καινούργιο , με βεβαιότητα σοφού μου λέει , είναι της αγάπης...

    Με αρτεσιανό νερό ζυμώνω άρτους , όμως πεινάνε τα πουλιά  κι ένας  αβυσσαλέος λυγμός  με ζητιανεύει.
     Γεμίζω  λέξεις μια αγκαλιά  όταν διψάω  τη χαμένη άνοιξη  που έχει ματώσει  όλες τις μπαλάντες κι ακούει μόνο εμβατήρια .
    Στύβω  φωνήεντα και σύμφωνα  όμως πληθαίνουν  τα κελιά ... ...
 περισσότερα στο:http://adithorokardias.blogspot.gr
© Σκουρολιάκου Μαρία